“Zoiets hebben van”

Met fascinatie zit ik in de trein te luisteren naar het gesprek tussen twee vriendinnen die links van mij zitten. Gesprekken tussen mensen of telefoongesprekken in de trein zijn, op zijn tijd, amusant genoeg voor de opvulling van je reistijd. Ze geven een goed kijkje in het hedendaagse taalgebruik. Zeker als het jonge twintigers betreft. Vaak leef ik als begin 30-er nog in de illusie dat mijn wereld niet zo ver afstaat van hun wereld. Maar hun taalgebruik leert mij dat, mocht ik graag in die illusie willen blijven, ik dan de volgende keer beter mijn muziek op kan zetten, “lekker chill”. Wat me in dit gesprek tussen deze twee vriendinnen in het oog springt, is dat ze om de haverklap “zoiets hebben van”. Om maar iets te noemen: “Ja, we zien elkaar al zo weinig doordeweeks, dus dan heb ik zoiets van.. laten we maar gaan samenwonen” en “ja klopt, ik had zoiets van waarom ook eigenlijk niet?”.

Grappig dit. Het was zo opvallend. Ik begin na te denken over het fenomeen “zoiets hebben van”. Eerst even googelen, want ik ben natuurlijk niet de eerste die zoiets heeft van “waarom eigenlijk?”. Gedurende een paar dagen stem ik mijn voelsprieten af op het gebruik ervan: wie nog meer, waar en wanneer? Wat blijkt, we hebben bijna allemaal wel zoiets van. Het beperkt zich niet tot een bepaalde generatie of een bepaalde groep in de maatschappij. Allemaal hebben ze ervan: van de politieman tot de advocaat, van de caissière bij de supermarkt tot mijn zeer goed Nederlandssprekende Canadese zwager. En tot mijn schrik moet ik concluderen dat ik er zelf ook wel vaak iets van heb.

Het is dan ook een makkelijke opvuller. Als je ergens over denkt, twijfelt, peinst of iets niet zeker weet. Het is ook een beetje vaag; het wil niet zoveel zeggen. Je kan er gemakkelijk een stilte mee omzeilen maar het kan ook een verzachtende inleiding zijn voor een harde waarheid. Klinkt wel als iets waar iedereen mee uit de voeten kan.

Van taalkundige Liesbeth Koenen leer ik dat het hier gaat om een quotatief, oftewel een citaataankondiger. Woorden en uitdrukkingen die een direct citaat aankondigen of inleiden. Een wereldwijd fenomeen: overal leiden mensen de weergave van iemands woorden of gedachten in met quotatieven. Bijna alle talen hebben ze. In het Engels kun je bijvoorbeeld denken aan I’m like… en he’s all… maar in het Frans kunnen ze er ook wat van met comme en je me suis dit que. Mensen praten blijkbaar voortdurend in citaten. De afkeer is vaak groot. Mensen ergeren zich eraan en associëren het met vaagheid of zelfs taalvervuiling. Taalwetenschapper Ingrid van Alphen benadrukt dat niet vaagheid het cruciale punt is, maar voorzichtigheid en het verzachten van sensitieve onderwerpen. Een afzwakker dus, om over gevoeligheden te kunnen praten. Niks geen taalverloedering, dan doe je de “ik heb zoiets van”-zeggers in allerlei talen tekort.

Ha, die uitleg bevalt me wel. Ik nam me al bijna voor om de komende tijd iets minder te hebben van. Mijn fascinatie wordt gedeeld door twee cursisten die de Nederlandse taal al behoorlijk machtig zijn maar zich, met mij, verbazen over dit fenomeen. Wel nemen ze de uitdaging aan om de komende tijd bewust iets te hebben van. Ik ben benieuwd.

Un étranger «jette un oeil» à la langue française et s’en moque

VIDÉO Comment les étrangers voient le Français – «Poser un lapin», «prendre un râteau», «donner un coup de fil»… Quand le français est lu au premier degré, il peut rapidement devenir cocasse. Un étudiant brésilien peu familier de ces images insolites, va l’apprendre à ses dépens, dans une vidéo très hilarante…

Alors que débute la Semaine de la langue française, il est fascinant de découvrir de quelle manière est perçu le français par les étrangers. Dans leur vidéo Comment les étrangers voient les Français?, les youTubeurs Swann Périssé et Matthieu Corno ont revisité avec humour et génie les expressions du dictionnaire français. Ainsi, si l’on prend au sens littéral l’expression «jeter un oeil au menu», celle-ci peut faire très mal… se transformant même en une séquence horrifique.

Alors, et si tout était pris au pied de la lettre? Alors qu’un jeune Brésilien, fraîchement débarqué dans l’Hexagone, se joint à une discussion entre amis dans un bar, celui-ci est rapidement confronté aux allégories et autres métaphores de la langue française de ses camarades de table. L’étudiant circonspect à l’idée «de se faire poser un lapin» ou de «prendre un râteau» se met ainsi à imaginer les scènes racontées dans des sketchs, plus surprenants les uns que les autres…
«Fourmis dans les jambes»

«On a fait une nuit blanche», lance une jeune femme, tandis que le jeune Brésilien, l’air hagard, se figure son amie littéralement entièrement vêtue de blanc, esquissant un spectacle de pantomime dans sa chambre avec son petit ami, avant de l’imaginer cette fois-ci sous la douche «recevant un coup de fil»…

Pris dans un enchaînement d’images toute plus farfelues les unes que les autres, entre «taillage de pipe», «humour noir» et «fourmis dans les jambes», l’étudiant va ainsi découvrir les mystères et subtilités de la langue de Molière. Cette vidéo vaut le détour, tant leurs auteurs ont mangé du lion…

Source: http://www.lefigaro.fr/culture/2016/03/14/03004-20160314ARTFIG00101-un-etranger-jette-un-oeil-a-la-langue-francaise-et-s-en-moque.php#xtor=AL-201

Accuracy is central to the work of all interpreters

No justice without interpreters

5 March 2015 By Kate Mackintosh

As the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia works towards the end of its case list, deputy registrar Kate Mackintosh reflects on the mechanics that made the pioneering institution possible.
Although we rarely see them behind the shaded glass of their courtroom booths, international justice could not exist without interpreters. Pioneered at the Nuremberg trials, simultaneous interpretation in the courtroom has come a long way since 1945.

Interpreters at the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (ICTY) have overcome a diverse set of difficulties since the tribunal’s inception, starting with challenges to the very existence of the language predominantly spoken in the former Yugoslavia: Serbo-Croat. Sensitivities surrounding Serbo-Croat stemmed from the break-up of the former Yugoslavia after which the separate nation states went on to identify Serbian, Bosnian and Croatian as different languages. This led to certain defendants and witnesses claiming that they could not understand the language spoken by an interpreter from a different ethnic group. Advice was sought from prominent linguists as to whether this was a plausible argument, which came back in the negative. The ICTY then invented a new name for this shared language: Bosnian/Croatian/Serbian or B/C/S, which has become a common and accepted term at the tribunal.

Accuracy is central to the work of all interpreters. In a criminal trial it is essential. The interpreters’ words become evidence, as they are recorded in transcripts that become the official trial record and are quoted in judgments. At the ICTY, the prosecution and defence are constantly scrutinising the transcript in court, ready to challenge any aspect of the interpretation that they consider incorrect, or prejudicial to their cause.

Read the whole article on http://www.lawgazette.co.uk/analysis/comment-and-opinion/no-justice-without-interpreters/5047270.article

Welkom

Welkom op mijn website!

Een veiligheidstraining voor de off-shore industrie, een vergadering over kinderarbeid, een beurs voor de verkoop van grasmaaimachines of een rondleiding in staalfabriek Tata Steel…
Tolken is elke dag anders. Hier houd ik jullie op de hoogte van mijn activiteiten en zal ik leuke nieuwsberichtjes en foto’s plaatsen. Heb je iets leuks toe te voegen? Laat hier je reactie achter.